vrijdag 29 november 2013

Toespraak 11 november 2013

Dear family of lieutenant William Bramwell, we are very honoured to welcome you here today, to commemorate the dramatic events that occurred on the 5th of November 1943, 70 years ago,
Geachte oud-strijders, voorzitters, bestuursleden en leden van de Lokerse oud-strijdersbonden,
Dames en heren uit het schepencollege en de gemeenteraad,
Geachte voorzitter en leden van De Souvereinen,
Geachte genodigden,

Naar jaarlijkse gewoonte zijn we samen om het einde van de twee wereldoorlogen te gedenken, en hulde te brengen aan de moedige mannen en vrouwen die voor onze vrijheid hebben gevochten en daar zelfs hun leven voor op het spel hebben gezet.

Vanaf volgend jaar herdenken we in Vlaanderen en daarbuiten de Eerste Wereldoorlog, het eerste echte mondiale conflict, dat een groot deel van de wereld meesleurde in een verschrikkelijk bloedbad, dat vier jaar heeft geduurd en waarvan het tragische middelpunt in Vlaanderen lag. De Eerste Wereldoorlog geeft het begin aan van de moderne oorlogvoering, gekenmerkt door de inzet van moderne technologie en wapentuig dat massavernietiging mogelijk maakte. Chemische en biologische oorlogsvoering, psychologische strijdtechnieken, een totale oorlog die zowel op het water, het land als in de lucht werd gevoerd en miljoenen doden eiste – het is allemaal terug te vinden in die Eerste Wereldoorlog.

Nooit meer oorlog, zo klonk het na afloop van de vierjarige strijd. Geen hoger goed dan vrede, daar was iedereen het over eens. Toch brak ruim twintig jaar later een nieuwe wereldoorlog uit, met nog meer slachtoffers, en nog meer gruwel en ellende. De mensheid is hardleers, is het minste wat gezegd kan worden. Ook na die Tweede Wereldoorlog klonk de kreet: “Een dergelijke slachting mag nooit meer plaatsvinden.” En opnieuw laaiden daarna talloze brandhaarden op: in Zuid-Oost-Azië, in Afrika, in Zuid-Amerika. De wereld scheurde uiteen in twee machtsblokken, en een koude oorlog deed ons leven onder de permanente dreiging van een atoomaanval die delen van de aarde zou kunnen vernietigen.

Sinds het einde van de vorige eeuw is de koude oorlog voorbij, en is het ijzeren gordijn in Europa gesloopt. Maar nog steeds laaien nieuwe (al dan niet regionale) gewapende conflicten op, recent nog in het Midden-Oosten in wat aanvankelijk hoopvol “De Arabische Lente” werd genoemd, maar ondertussen is verworden tot een nachtmerrie voor de bevolking van Syrië, Egypte, Libië en andere landen.

Ook ons eigen Europa is de laatste decennia niet gespaard gebleven van oorlog, getuige bijvoorbeeld het bloedige uiteenvallen van ex-Joegoslavië. Een belangrijk lichtpunt, en een hoopgevende evolutie is dan weer de vorming en de uitbouw van de Europese Gemeenschap geweest, een garantie voor vrede en samenwerking tussen de Europese volkeren.

As I was saying, ladies and gentlemen, today we renew our deep conviction that real prosperity can only thrive where peace is guaranteed, and that all peoples of the world have a solemn right to decide their own destiny. To be able to live in freedom is an unbreakable right of all mankind. It is the duty of all free and democratic countries in the world to guard that freedom of mind, of speech and of living. And to give a helping hand to those who are less fortunate, those who fight against oppression, injustice and totalitarianism.

More than seventy years ago, we, Belgians and Europeans, we needed help. We needed allies to support us in our battle against the Nazi regime, to help us regain our freedom. And that help came, in a massive way, from across the Atlantic Ocean, from the United States of America. Thousands and thousands of young Americans crossed the ocean to fight for us, to help us in our struggle and sometimes to die in a just cause. Ten of those were the pilots and crew of a B-17 bomber, a flying fortress as the mighty aeroplane was called then, that the crew had named “Butcher Boy”. On the way back from a mission in Germany, where the B-17 was hit by heavy anti-aircraft artillery and severely damaged, they were attacked in mid-air by an German Focke Wulf fighter, and brought down. Lieutenant Bramwell – heavily injured with 27 shell splinters in his body – jumped together with his co-pilot lieutenant Current and the rest of the crew. The B-17 crashed in the cemetery of Lokeren, the place where we are standing now. Lieutenant Bramwell touched a telephone wire in his descent, and hit the soil hard, thereby injuring his spine.

Drie burgers werden gewond toen het vliegtuig neerstortte: Louis Zaman, Leonie De Bruyne en Cesar Speelman. Later werd tussen de wrakstukken het verkoolde lichaam ontdekt van Marie Emelie Van Damme, een 59-jarige vrouw van de wijk Heirbrug.

Several American soldiers were killed, some escaped, others were captured by the Germans. As the war ended, they took up their civilian lives again, as we did here in Lokeren, and many years went by. But nothing is forgotten, and as mayor of this city, I am greatly honoured that the family of commander Bramwell is here to remember with us the tragic incident of the 5th of November 1943.

Please give my respectful regards to mister Bramwell, who is 96 years old and not fit enough to travel – so I’m told. As the only surviving member of the crew of the bomber he commanded, he is for me and for all the people in this town the living symbol of the never ending friendship between Lokeren and the soldiers who laid their life on the line for peace and for the freedom of Europe.

As a homage to the commander and crew I will read their names aloud:

Lieutenant William Bramwell, commander and pilot,
Lieutenant William Current, co-pilot,
Lieutenant John Maiorca, bombardier,
Lieutenant Charles Smith, navigator,
Sergeant Hank Johnson, board engineer,
Sergeant Albert Harrenstein, radio and telegraph operator,
Sergeant Leslie Meader, left waist gunner,
Sergeant Joseph Sage, ball turret gunner,
Sergeant John Craig, tail gunner,
Sergeant Georges Watt, right waist gunner.

The city of Lokeren is deeply grateful to you, and will never forget your sacrifice.
Dank u wel, dames en heren. Thank you very much, ladies and gentlemen.

woensdag 9 oktober 2013

Oproep: 'Ga jij naar de preselecties van De Slimste Gemeente op Vier ?'

Voel je je geroepen om als slimste Lokeraar of Lokeresse deel te nemen aan de tv-quiz "De Slimste Gemeente" op VIER?
Schrijf je dan in voor de pre-preselectie op zaterdag 19 oktober tijdens de quiz van "Stad op Stelten" in het Sport- en jeugdcomplex in Lokeren.


Tijdens één van de algemene rondes voor de pauze vindt de individuele ronde voor de kandidaten van de Slimste Gemeente plaats. Woestijnvis leverde ons een vragenpakket dat qua moeilijkheidsgraad vergelijkbaar is met de echte preselectievragen. De winnaars van de individuele quiz (van elk geslacht één) slepen een mooie prijs in de wacht: een cadeaucheque Fel Naturel ter waarde van 50 euro!. (De enige voorwaarde om deel te nemen aan de individuele quiz is in het laatste weekend van oktober beschikbaar zijn voor de preselecties bij Woestijnvis.) Waag uw kans!

Wie naast de individuele deelname voor de Slimste Gemeente ook nog graag deelneemt aan de algemene quiz en een plezante, spannende avond beleeft, kan ook hier nog mooie prijzen in de wacht slepen. Inschrijven voor de algemene quiz kan door 10 euro per ploegje over te schrijven BE34 7330 3311 2190 en te mailen naar lander.merckpoel@lokeren.be vóór 17 oktober.

Minimum 3 en maximum 5 deelnemers per ploegje.
Place2be: Jeugd- en Sportcomplex, Sportlaan, Lokeren
Start: 20 uur
Inschrijving (tot 17/10): gratis voor de quiz Slimste Lokeraar of Lokeresse – 10 euro voor de ploegenquiz Stad op Stelten, lander.merckpoel@lokeren.be

dinsdag 1 oktober 2013

Site slachthuis verkocht aan projectontwikkelaar

LOKEREN - De site van het slachthuis aan de Oude-Bruglaan, eigendom van de stad Lokeren, is op vrijdag 27 september verkocht aan de nv Green Corner uit Gent. Dat gebeurde na een verkoop uit de hand met schriftelijke biedingen onder gesloten omslag. Green Corner had het hoogste, en tegelijk enig geldige bod: 5 miljoen euro. Een zwarte vlek in het centrum van de stad krijgt nu een nieuw leven als mooi groen woongebied aan de Durme.
De nieuwe eigenaar kan vanaf 1 juli 2015 over de site beschikken.


De stad Lokeren werkt nu een Ruimtelijk Uitvoeringsplan (een RUP) uit waarin de voorwaarden worden vastgelegd waaronder de ontwikkeling van de slachthuissite kan gebeuren.

* Het gebied zal worden ontwikkeld als een gevarieerd woongebied, aangevuld met enkele buurtvoorzieningen.
* De ligging van de site aan de Durme en het Molsbroek biedt unieke kansen. Het is dan ook de wens van de stad om zowel de Durme als het Molsbroek te integreren binnen het project door middel van zichtassen en verbindingen voor langzaam verkeer.
* Ter hoogte van de Durme wordt er een brede openbare groenzone gecreëerd langsheen het water, waardoor de Durme ook voelbaar zal zijn binnenin het nieuw woongebied.
* Doorheen de projectzone worden er verschillende assen voor langzaam verkeer voorzien.
* De bebouwing in de projectzone wordt opgedeeld in verschillende deelzones. Hier wordt gestreefd naar een mix van verschillende woontypologieën (kleine en grote woningen, eengezinswoningen of meergezinswoningen). Van belang is ook dat er voldoende grote buitenruimtes voorzien moeten worden bij elke woongelegenheid.
* Het perceel waar de petanqueclub gevestigd is, wordt bestemd als een zone voor sport en spel, wat tot meer rechtszekerheid leidt voor de club.

De uitbater van het slachthuis brengt geleidelijk alle slachtactiviteiten en installaties over naar het Kempense Oevel. Als alles goed gaat neemt dat twee jaar in beslag.

maandag 23 september 2013

Persbericht: 'Alles op Lokeren zetten'

Burgemeester Filip Anthuenis biedt zijn ontslag aan als Vlaams parlementslid
“Alles op Lokeren zetten”


Filip Anthuenis (Open Vld) biedt vandaag bij voorzitter Jan Peumans zijn ontslag aan als lid van het Vlaams parlement. Hij wordt opgevolgd door Egbert Lachaert. Anthuenis wil alles op het burgemeesterschap van Lokeren zetten.

‘Begin dit jaar begon ik aan mijn derde legislatuur als burgemeester van Lokeren’, licht Filip Anthuenis toe. ‘Het burgemeesterschap van Lokeren, een stad van ondertussen meer dan 40.000 inwoners, slorpt alsmaar meer tijd en energie op. Het ambt en het besturen van een stad zoals Lokeren wordt steeds complexer. Daardoor kan ik mijn opdracht als Vlaams volksvertegenwoordiger niet langer naar behoren invullen. Vandaar deze duidelijke keuze: ik wil mij de komende jaren meer toeleggen op de stad Lokeren en me volledig ten dienste stellen van haar inwoners. Vanzelfsprekend blijf ik de VLD en het liberalisme ondersteunen.’

Uitdagingen
Volgens Anthuenis wachten de stad vele uitdagingen de komende jaren. ‘Net als in andere steden en gemeenten staan ook in Lokeren de gemeentefinanciën onder druk’, zegt hij. ‘Het wordt een hele oefening om dat op een fraaie manier op te vangen en tegelijk de nodige middelen te blijven voorzien om verder te kunnen investeren in deze mooie stad. Omdat werkgelegenheid in onze stad een stokpaardje van me is, moeten er bijkomende industriegronden vrijgemaakt worden. Uiteraard kan dit niet zonder een betere verkeersafwikkeling ter hoogte van de E17/N47, een dossier dat – terecht – leeft onder de Lokeraars. Ook op het vlak van stadsvernieuwing is het werk verre van af. De omgeving Zand/Zelestraat, de Hoedhaarsite en de binnengronden in de Groendreef zijn aan een heropwaardering toe. Op administratief vlak vergt de synergie tussen het OCMW en de stadsdiensten bijzondere aandacht. En natuurlijk wil ik alles op alles zetten opdat de Lokerse jeugd (een van mijn bevoegdheden) zich goed voelt en zich verder kan ontplooien in onze jonge en dynamische stad.’

In het Vlaams parlement wordt Anthuenis opgevolgd door de 36-jarige Egbert Lachaert uit Merelbeke.

Anthuenis zetelde in het Vlaams parlement sinds 2009. Voordien zetelde hij in de Kamer van Volksvertegenwoordigers (1995-2007) en de Senaat (2007-2009).

dinsdag 7 mei 2013

Standpunt: 'Halsstarrig erfgoedbeleid nekt herbestemmingsbeleid kerken'

Vlaanderen telt meer dan 1.800 rooms-katholieke kerken, nagenoeg evenveel pastorieën, een meervoud aan kapellen en ongeveer 1.200 kloostergebouwen, het is een gigantische architectonische erfenis. Niemand betwist de waarde, niet alleen de historische, van dit patrimonium.

Maar tegelijk stellen we een discrepantie vast. Dit enorme aanbod aan religieuze gebouwen contrasteert steeds feller met de toenemende secularisering van onze contreien. Aan de wekelijkse mis nemen nog ongeveer 250.000 Vlamingen deel, omgerekend is dat vijf procent van de bevolking. In 1976 ging nog een derde van de Vlamingen naar de zondagsmis. Vandaag worden nog slechts 30 procent van de burgerlijke huwelijken gevolgd door een plechtigheid in de kerk. Zeven op tien begrafenissen vinden plaats in een kerkgebouw.
De ontkerkelijking is dus vrij spectaculair. Heel wat kerken en aanverwante gebouwen komen (gedeeltelijk) leeg te staan. De vraag is nu hoe we die gebouwen het beste kunnen vrijwaren en inbedden in een hedendaagse context.

Minister van Binnenlands Bestuur en Bestuurszaken Geert Bourgeois , onder wiens bevoegdheid de kerkfabrieken vallen, heeft erover nagedacht. Hij heeft zijn visie uiteengezet in de nota ‘Een toekomst voor de Vlaamse parochiekerk’. ‘Nieuwe bestemmingen moeten maatschappelijk verantwoord zijn maar tegelijk ook respect betonen voor de aard van het gebouw’, klinkt het.
Fraai, maar het noopt me tot enkele cruciale bedenkingen.

Eén derde van de kerken is beschermd. En daar wringt nu net het schoentje. Iedereen weet dat je met een beschermd gebouw niet zomaar om het even wat aanvangt. Terecht in zekere zin, maar tegelijk is het enorm beklemmend voor burgers of ondernemers die met dergelijk bouwkundig erfgoed aan de slag willen. Neem daarbij de halsstarrigheid en de hardnekkigheid waarmee de administratie ‘Monumenten en Landschappen’ over dergelijke dossiers oordeelt en je weet meteen dat het herbestemmingsbeleid van onze parochiekerken op een fiasco dreigt uit te draaien.

In Maastricht heeft een boekhandelketen het aangedurfd om heel grondig te investeren in een verlaten kerk. Maar Maastricht is Lokeren of Poelkapelle niet. De kans dat een ondernemer in kleinere steden of gemeenten zwaar investeert in een kerkgebouw is zo goed als onbestaande, en al zeker niet als er rekening moet gehouden worden met de strenge regels die aan een beschermd gebouw vasthangen. Als men bovendien nog regels gaat opleggen om de herbestemming te kaderen in het karakter van het oorspronkelijke gebouw wordt het helemaal onmogelijk.

Laat ik duidelijk zijn: de financiële situatie van de steden en gemeenten is niet van die aard dat zij veel geld kunnen pompen in het herinrichten en bewaren van deze gebouwen.

Er rest dus maar één oplossing: de regels moeten soepeler, veel soepeler. Zoniet riskeren onze leegstaande kerkgebouwen door halsstarrigheid een verlaten en verwaarloosde toekomst.

Filip Anthuenis

donderdag 18 april 2013

Ontwerp Lokerse Beleidsnota: 'Zuinig besturen, maximaal verder investeren in de stad'

Steden en gemeenten staan financieel zwaar onder druk. Ze ontslaan massaal personeel, laten hun belastingen stijgen, bouwen hun dienstverlening af en schrappen in hun geplande investeringen.Niks daarvan in Lokeren. De belastingen stijgen niet, er wordt geen personeel ontslagen, de dienstverlening blijft intact en er wordt een ambitieus investeringsplan klaargestoomd voor de komende jaren.
Meer nog, het stadsbestuur gaat verder met een beproefd en degelijk recept: zuinig besturen (“de tering naar de nering zetten”) en tegelijk verantwoord blijven investeren in de prachtige stad, die Lokeren is.


Op maandag 29 april wordt aan de verenigde Lokerse gemeente- en OCMW-raad een omstandige beleidsnota voorgelegd. De beleidsnota kwam tot stand na een uitgebreid democratisch parcours. Na de gemeenteraadsverkiezingen werden de partijprogramma‘s van de coalitiepartners (open VLD en CD&V) naast elkaar gelegd. Er werden ambtelijke memoranda opgemaakt door de verschillende stads- en OCMW-diensten waarbij zij de wensen en uitdagingen binnen hun domein oplijstten. Ook de managementteams van stad en OCMW werden uitgebreid bevraagd en betrokken.

De beleidsnota is een omstandig document waarin alle beleidsdomeinen aan bod komen.

- Er is vanzelfsprekend een belangrijk financieel luik voorzien. De personenbelasting en de belasting op de onroerende voorheffing zullen – in tegenstelling tot in vele andere gemeenten – in Lokeren niet stijgen. En de verhaalbelastingen, die worden opgelegd aan eigenaars bij straatrenovaties, worden afgeschaft. Er zal natuurlijk zuinig bestuurd moeten worden binnen het exploitatiebudget. Maar er zal voldoende financiële ruimte zijn voor een ambitieus investeringsplan dat wordt klaargestoomd en waar de contouren nu reeds werden voor vastgelegd.
- Belangrijk luik binnen het investeringsplan is natuurlijk de verdere renovatie van een aantal straten en pleinen en de daaraan gekoppelde rioleringsproblematiek. Zo worden de Karrestraat, de Daknamse Bossen en de Vijverstraat op korte termijn aangepakt. En sluit Lokeren zich aan bij de grote Aquafin-projecten (Daknam, collector Rechtstraat, Doorslaarstraat-West). Speciale aandacht wordt ook besteed aan Lokeren-Zuid (omgeving Zand/Zelestraat).
- Inzake mobiliteit komen er nieuwe fietspaden langs de Doorslaardam en achter Spoelekerk (voor een veilige fietsontsluiting van de wijken Driesstraat), en worden de Durmedijken verder verhard tot in Daknam.
- Ook inzake stadsvernieuwing worden een aantal ambitieuze projecten gelanceerd. De site van het vroegere Jeugdcentrum Bergendries wordt ontwikkeld, net als de site Windekind waar er een randparking en een woonfunctie worden voorzien. Er worden plannen gemaakt voor een wandelpromenade langs de kaaimuur als verbinding tussen parking Grote Kaai en de Markt. Het project Hoedhaar wordt verdergezet. We trachten het dorpsplein in Eksaarde te renoveren en proberen de omgeving van de tramroute in Doorslaardorp te verfraaien.
- Op economisch vlak is de uitbreiding van de industrieparken (E17/4) een belangrijk item. Maar ook aan de middenstand/kleinhandel wordt veel aandacht besteed. In het nieuwe parkeercontract (1/1/2014) wordt het eerste half uur gratis parkeren opgenomen (momenteel eerste kwartier).
- Inzake onderwijs is er veel aandacht voor het stedelijk onderwijs. Op School Spoele wordt een nieuwe site gebouwd. Maar de stad neemt ook zijn overkoepelende regisseursrol ernstig. Er komt een nieuw adviesorgaan, de onderwijsraad, waar alle Lokerse scholen hun zeg in hebben.
- Het cameraproject wordt verder geoptimaliseerd met gesofisticeerde nummerplaatdetectie teneinde de veiligheids-en diefstalproblematiek verder aan te pakken.
- In de vrijetijdssector wordt werk gemaakt van de uitbouw van de (Heirbrug)molensite, de restauratie van het Ryngautmonument en de kapel Luikstraat, wordt er een shelter aangekocht voor het evenementenplein op de Markt, wordt onderzocht wat we in de toekomst doen met het zwembad, en worden de jeugdclubs en -verenigingen mee ondersteund om hun infrastructuur op peil te houden.
- In de welzijnssector wordt binnen de schoot van het OCMW een project voor serviceflats/assistentiewoningen uitgebouwd op de bestaande site Polderstraat/Martelarenlaan.

Er worden ook een aantal frisse innovatieve projecten gelanceerd in de beleidsnota.
- Er is een akkoord met de gemeente Lochristi om de Lokeraars die dichter bij het recyclagepark van Lochristi wonen aldaar toe te laten. Hiervoor dient geïnvesteerd te worden in weegbruggen op het Lokerse recyclagepark zodat beide parken op dezelfde manier werken.
- Er wordt werk gemaakt van een doorgedreven integratie van de stads- en OCMW-diensten, waarbij op personeelsvlak veel aandacht gaat naar een modern HR-beleid, meer flexibiliteit en een doorgedreven administratieve vereenvoudiging.
- Er wordt een allesomvattende moderne website ontworpen.
- Er wordt onderzocht om wifi te installeren in de stadsgebouwen.
- Er wordt een creatieve visie uitgebouwd om bijkomende tentoonstellingsruimte te creëren in de bestaande stadsgebouwen.
- Er komt 1 overkoepelende dienst “Jeugdwelzijn” die de personeelsleden bundelt die de opvoeding van de kinderen en jeugd opvolgen (brugfiguur, flankerend onderwijs, casemanagement, opvoedingsondersteuning, STOP-project, LOP, JAC, Huis van het Kind, … ), en die samenwerkt met het consultatiebureau Kind en Gezin).

Lokeren komt van ver. De tijd dat het een grijs stadje was met een uitdovende vellen- en textielnijverheid ligt achter ons. Lokeren is de afgelopen periode ingrijpend veranderd. Het is een moderne Vlaamse stad die groeit in alle opzichten. Vele parameters evolueren gunstig : inwonersaantal, gemiddeld inkomen, werkzaamheidsgraad, criminaliteitsgraad, schuld per inwoner, …

Met de nieuwe beleidsnota wil het stadsbestuur op dit elan verdergegaan. Deze nota is de basis voor alweer zes jaar hard werken aan deze stad. Een stad is nooit af, het is een work in progress.

Wie de nota integraal wil lezen surft naar www.lokeren.be, onder Heet van de naald.